Wanneer weet je of je er klaar voor bent?

Wanneer weet je of je er klaar voor bent?
 

Wanneer weet je of je klaar bent voor een nieuwe stap. Een wending. Soms zou ik willen dat er, net zoals bij het zeilen, iemand zo nu en dan het roer van mijn leven over zou nemen en keihard: Klaar om te wenden? Ree! Zou roepen. Waarna ik overstag ga en de koers van mijn leven veranderd.


Want soms weet ik wel dat ik moet veranderen, een nieuwe weg in moet slaan. Maar wanneer? Wat is het juiste moment?


Zo ben ik ben nog niet toe aan kinderen. Ik wil ze wel heel graag. Ooit. Maar nu nog niet. Vriend is ook nog niet zo toe aan kinderen. Of eigenlijk is dit een understatement: De laatste keer dat we het over kinderen hadden. Gewoon, hoe dat zou zijn. Later. Niet nu. Werd vriend ’s nachts letterlijk gillend wakker. Toen ik hem vroeg wat er aan de hand was. Zei hij met grote ogen vervuld van angst: “ we hadden een kind”. Het is die nacht dat ik heb besloten het onderwerp maar even te laten rusten….


Maar hoe weet ik nu wanneer ik er wel klaar voor ben. Krijg ik opeens van de ene op de andere dag een onbedwingbare dwang mij voor te planten?


Nu denk ikzelf dat je het wel weet wanneer je er klaar voor bent. Zo gaat het je hele leven volgens mij. Aan alles komt een eind en weer een nieuw begin.
En dit gaat je hele leven door.


Opeens wil je: – niet meer op het potje - niet meer bij papa en mama in bed – geen Donald Duck meer lezen – niet meer met je buurjongen spelen – alleen op vakantie - niet meer thuis wonen – niet meer de hele dag slapen en ‘s avonds naar de kroeg - afstuderen - samenwonen etc. En dat gaat allemaal vanzelf. 


Maar soms is het goed om even dat duwtje in de rug te krijgen, of een schop onder je kont…

 

Reageren